Lelies

Toefanne is kindertaal voor olifant. Ik teken en kleur al vanaf mijn kindertijd. Toen is dat plots, door omstandigheden, gestopt. Ik merkte pas veel later de leegte die dit veroorzaakte. Mijn schilderijen zijn een zoektocht naar de bron, de kern, de oorsprong, het onbezoedelde kind vol fantasie. Eigenlijk voelt het aan als een soort queeste. Alle invloeden die ik ballast wil noemen, zou ik overboord willen gooien maar het is verdomd moeilijk en ik slaag er niet in. Loslaten wat je een heel leven meedraagt, is inderdaad niet gemakkelijk. Dat is ook te merken aan mijn teken-en schildertaal, die eigenlijk nog steeds weinig fantasie toelaat. Tegelijkertijd is het enorm boeiend om verschillende technieken en onderwerpen te verkennen. De onderwerpen zijn heel divers: mensen, planten, bloemen, dieren, landschappen, ruimtes in acryl, olie, aquarel, pastel, houtskool... Ik voel nog niet de bevrijding maar de weg ernaartoe is ook al boeiend.