Illustre Swoize

Een gehurkte, naakte vrouw in een veld van blauwe en violetkleurige bloemen.
Haar lichaam vormt een visuele echo van de organische lijnen om haar heen, waardoor een subtiele versmelting ontstaat tussen mens en natuur.

Dit speelse portret toont twee ondeugende olifanten in een moment van spanning,
dat zowel liefdevol als ondeugend is.
Achter de humor schuilt een herkenbare dynamiek van verlangen en bezit:
die kleine verslavingen die we niet willen delen,

Het werk onderzoekt verstilling, kwetsbaarheid en innerlijke aanwezigheid.
De naakte lichamen fungeren niet als objecten,
maar als dragers van een stille, bijna meditatieve transformatie.

Katachtige met de haren in de wind.

Is het een gecamoufleerd monster of zijn het gewoon bloemen?

Een mysterieus moeras en vogels.

Een theepot en een bloem. Wie verstop er wie?

Een koffieboon en een koffiekopje.

Gouden veren en sieraden transformeren de Blauwborst van een vrij wezen in een object van luxe, een paradox tussen natuur en materialisme, tussen vrijheid en gevangenschap.

Een wereld waarin nieuwsgierigheid, speelsheid en kwetsbaarheid elkaar ontmoeten.
Achter de speelsheid schuilt een diepere vraag:
Hoe ver durven we gaan in onze drang om te ontdekken, en wat verliezen we onderweg?

Bedtime toont een intiem moment waarin een moederwolf haar pups tot rust brengt met een verhaal.
Dit werk vangt een tijdloos moment van geborgenheid, waarin luisteren, fantasie en nabijheid centraal staan.

Spelen met de grens tussen zichtbaarheid en verborgenheid.
De snoek een symbool van geduld, controle en stille kracht,
aanwezig, maar nooit volledig prijsgegeven.

Het moment tussen vuil en schoon,
tussen kinderlijke vrijheid en de verwachting om ‘‘netjes’’ te zijn, wordt hier bevroren.
Het werk is een ode aan het instinctief spelen dat we vaak verliezen als we ouder worden.

Een vogel opgebouwd uit materialen die al een leven achter zich hebben.
Identiteit kan ontstaan uit fragmenten van het verleden, en iets afgedankt,
kan opnieuw kracht en schoonheid kan dragen.

Een vlucht door een dreigende hemel van waar licht nauwelijks nog doordringt.
Het is geen keuze, maar een reactie op onzichtbaar gevaar.
De drang om te ontsnappen aan wat ons overweldigt.

De wolf als een spiegel van onszelf:
een figuur vol tegenstrijdigheden, balancerend tussen macht, schuld en verbeelding.

Een kat en een hond in overlappende, vervloeiende poses,
waardoor een gevoel van voortdurende beweging ontstaat.
Een beeld als een visuele stroom, waarin vormen zich herhalen en transformeren.

De onverwachte aanval vanuit de lucht is een reflectie op alertheid,
transformatie en de onzichtbare beslissingen,
die zich voortdurend boven en rondom ons afspelen, buiten ons directe bewustzijn.

Door het moment van actie te vertragen, zie je niet alleen de jacht,
maar ook de onderliggende dynamiek van de natuur:
het voortdurende spel van zoeken, reageren en verdwijnen.

Een bizon in het schemerlicht, gevangen in het moment waarop de dag overgaat in de nacht.
Een overgangszone die een uitnodiging is om stil te staan bij het tijdelijke karakter van licht, landschap en aanwezigheid.

Een vogel die de vrijheid van de natuur combineert met de expressie van menselijke verbeelding.
In de glans van de spotlights is ze niet alleen een vogel, maar is ze ook een symbool van zelfvertrouwen, plezier en de moed om jezelf te laten zien.

Ezelsfeesten toont drie uitbundige, dronken ezels in een carnavaleske wereld vol overdaad en absurditeit.
Het werk viert het loslaten van controle en nodigt uit om even te verdwijnen in een wereld van plezier, fantasie en ongegeneerde uitbundigheid.

Joy toont een zwaan in een krachtig moment van beweging,
terwijl ze haar vleugels spreidt en water opspat.
Het werk verbeeldt vreugde als iets dat ontstaat in beweging,
kracht en het omarmen van contrasten.

Een klaproos in de vorm van een konijn, of een verlegen konijn vermomd als bloem?
Het werk speelt in op deze dubbelzinnigheid en nodigt uit tot twijfel en herinterpretatie.

In Vrijheid versmelt het lichaam met de natuur tot een beeld van voortdurende transformatie.
Bloemen en bladeren vormen een levende huid, waarin identiteit niet vastligt maar groeit en verandert.

Zonder schaamte vangt een staat waarin het lichaam simpelweg mag bestaan, gedragen door licht en zonder oordeel.

Een naakte vrouw beweegt zich door een massa van bloed, zweet en tranen — zowel obstakel als motor van transformatie.
Het werk verkent de spanning tussen last en voortgang,
en de onontkoombare invloed van het verleden op de weg vooruit.